Zehra

Zehra wist al vroeg dat zij later juf wilde worden. Geïnspireerd door de leerkrachten uit haar basisschooltijd. En die droom heeft ze waargemaakt. Zelfs op de basisschool waar zij zelf ooit leerling was, obs De Kameleon.
Ze is leerkracht in groep 8, werkt 1 dag als intern begeleider en 1 dag als interne coach. Inmiddels staat ze alweer bijna 20 jaar voor de klas en ze vindt het nog steeds een prachtig beroep. “Ik krijg nog steeds heel veel energie van lesgeven”.

Betekenisvol zijn voor anderen, de levens van anderen aanraken en ze iets mee kunnen geven. Dat vind ik zo mooi aan het beroep van leerkracht, je kunt echt het verschil maken. Ik heb zelf hele fijne herinneringen aan deze school als kind en ik wil mijn leerlingen ook die mooie schooltijd geven.

Toen ik de pabo deed wilde ik heel graag mijn lio (leraar in opleiding) stage op deze school doen. Ik ben hier opgegroeid, heb binding met de wijk, ik begrijp de mensen. Zo heb ik als leerkracht een voorbeeldfunctie. Het is dan ook extra leuk dat een oud-leerling hier nu ook stage loopt en dat een andere oud-leerling mij laatst vertelde: “Juf Zehra, u bent echt mijn idool.., volgend jaar begin ik met de pabo om ook idool van andere kinderen te kunnen zijn.” Dat raakt me. Als ook de complimenten die ik van mijn leerlingen krijg, de kleine briefjes, of de leerling die na jaren nog eens terugkomt en mooie herinneringen met mij deelt. Ik neem elke dag wel een mooie ervaring, of herinnering mee naar huis.

Ik vind het dan ook fijn om te merken dat de leerlingen weten dat ze bij je terecht kunnen. Dat dit ook hun ‘thuis’ is. Ik vind die band met kinderen belangrijk, dat ze zich veilig en goed bij je voelen. We doen het samen. Bij mij krijg je de ruimte, maar ik ben ook duidelijk in mijn verwachtingen. Er is wederzijds vertrouwen en dat gaat altijd goed.

En zoals ik ooit de droom had om leerkracht te worden, geef ik mijn leerlingen mee dat zij ook hun dromen waar kunnen maken. Als zij zelf ontdekken wat die dromen én talenten zijn, zijn ze voorbereid op een leven vol kansen, voor zichzelf, maar ook met aandacht voor de ander. En dat vind ik zo mooi aan groep 8, waar ik deze kleine mensen help met hun volgende stap naar de grote wereld. Als zelfverzekerde, empathische mensen die bijdragen aan een rechtvaardige en welvarende samenleving.

Zelf hoop ik dat de school een kansrijke plek is en blijft waar iedereen kan en mag zijn. Met vooral blije leerlingen en gelukkige leerkrachten.