Priscilla

Priscilla werkt inmiddels 14 jaar in het onderwijs. Ze begon ooit als onderwijsassistent in het regulier onderwijs, heeft toen de pabo in de avonduren gedaan en werkt nu inmiddels alweer 6 jaar in het speciaal onderwijs. Eerst in Rotterdam op een SO-school voor leerlingen met externaliserend gedrag en nu sinds 3 jaar bij De Haagse Scholen op de Eerste Nederlandse Buitenschool. Een SO-school voor kinderen met internaliserend gedrag. Met inmiddels een Master Pedagogiek en de titel Leraar van het Jaar 2025 voor het SO op zak, is het tijd om deze topper eens in de spotlight te zetten.

Ik heb gedurende mijn onderwijscarrière altijd een enorme fascinatie gehad voor (onbegrepen) gedrag. Ik vind dat super interessant. Hoe kun je leerlingen met uitdagend gedrag toch een goede onderwijstijd geven? Je moet goed leren kijken naar kinderen, een veilige basis bieden. In het SO, zeker cluster 4, bieden we heel veel structuur. Ik denk dat de structuur van het SO ook voor het regulier onderwijs veel kan brengen. 

Ik werk vanuit de Eerste Nederlandse Buitenschool (‘ENB’) ook voor Steunpunt Autisme. Met dit steunpunt bieden we ondersteuning aan scholen uit het regulier onderwijs en SBO-scholen met vragen over gedrag. Er is veel vraag naar concrete handvatten voor in de klas. Soms kan ik de vragen telefonisch afhandelen, maar voor zeker de helft van de vragen doe ik observaties op scholen in de regio Haaglanden. Ik kijk dan wat de leerkracht en de school kan doen om een leerling beter tegemoet te komen. Het doel is altijd om ervoor te zorgen dat de leerling op de school kan blijven. Soms zijn wat kleine aanpassingen al voldoende, zoals werken met pictogrammen, een timer, een rustige plek, of meer voorspelbaarheid in de schooldag. Het is mooi dat ik dit vanuit mijn eigen praktijk met collega-leerkrachten kan delen.
Verder zijn we dit schooljaar vanuit de Eerste Nederlandse Buitensschool gestart met een traineeship Autisme Vriendelijk Onderwijs voor leerkrachten in het primair onderwijs. De eerste ronde van dit traineeship zit al vol en start binnenkort. De komende maanden wordt een drukke periode, want naast het traineeship start ook het schrijven van de onderwijskundige rapporten en de adviesgesprekken voor mijn groep 8 leerlingen.

Het mooie aan werken in het onderwijs is het contact met leerlingen en ouders. Het is prachtig als leerlingen (en ouders) puur en eerlijk durven zijn. Dat ze durven zeggen dat het niet lukt, of iets spannend vinden. Ik wil dat deze leerlingen en ouders iets aan mij hebben en dat ik voor hen het verschil kan maken.

Zo had ik in het eerste jaar op de ENB een leerling in de klas met Selectief Mutisme. Ik was dit een keer eerder tegengekomen in mijn onderwijscarrière, maar had het nog niet in mijn klas meegemaakt. Ik accepteerde de leerling zoals ze was en behandelde haar niet anders dan anderen. Door contact te maken op andere manieren wist ik haar vertrouwen te winnen en durfde zij uiteindelijk met mij te praten. Het gaf voldoende vertrouwen om uiteindelijk zelfs een nacht te blijven slapen op kamp. Zij heeft zoveel overwonnen, dat maakt mij trots.

We hebben nog steeds af en toe contact via tekstberichten. Ik vind dat inspirerend, want achteraf denk ik, dit hadden we toen ook in kunnen zetten! Het onderwijs blijft verrassen en ieder jaar brengt iets moois en herinneringen mee. 

Ik hoop mijn leerlingen mee te geven dat ze ertoe doen, dat ze echt zichzelf mogen zijn. Ze moeten zich kunnen redden in deze maatschappij, maar wel op een manier die bij jou past. 
Onbewust geef je leerlingen veel meer mee dan je van tevoren zou denken. Bijvoorbeeld mijn structuur in opruimen (lacht). De leerlingen nemen het over, zelfs thuis. Zo begreep ik van een ouder dat haar kind thuis veel opgeruimder was sinds het bij mij in de klas zat. Verder breng ik positieve energie in de klas, dat vind ik belangrijk. Ik kijk altijd naar de mogelijkheden, het glas is altijd halfvol en ik geef mijn leerlingen veel verantwoordelijkheid. 

Voor de toekomst hoop ik dat we geen thuiszitters meer in Nederland hebben. Ieder kind moet zich fijn voelen op school en een passende plek. Zolang we in stand blijven houden dat een (kleuter)klas met 34 leerlingen en één leerkracht oké is, gaat dat niet gebeuren. Er is meer ondersteuning nodig in de klas, ook in het regulier onderwijs. En we moeten veel meer aan kennisdeling doen. Steunpunt Autisme en het traineeship zijn daarvan al mooie initiatieven. Reguliere basisscholen hebben daar veel aan. Door vroegtijdig gedragingen te herkennen, kunnen we thuiszitters voorkomen. 

Met de titel Leraar van het Jaar wil ik het Speciaal Onderwijs veel meer op de kaart zetten. Het is voor veel leerkrachten in het regulier onderwijs best een onbekend iets. Ben jij PABO-student, docent of stagiaire? Kom kijken op het Speciaal Onderwijs, dat zou iedereen eens moeten doen!